...czyli RĘKO?TWORY bez granic, wolna twórczość wszelakiego rodzaju,dokonana nie tylko ręką, ale duszą i każdym zmysłem pozwalającym odbierać świat...PODKARPACKIE, bo każdy ma swoją Małą Ojczyznę z której wyruszamy w podróż życia, co nie oznacza, że nie chcemy poszerzać naszych horyzontów, wręcz przeciwnie nasza droga jest kręta i otwarta na wszystkie sfery, obszary, napotkane miejsca i ludzi...ZAPRASZAMY!

niedziela, 24 września 2017

ZBIOROWY KATALOG PRZESZŁOŚCI REGIONU I MIASTA DĘBICA

FUNDACJA IM LIDII GÓRSKIEJ „ELDGE RETROSPECTION”
powstała celem ochrony oraz popularyzacji i kontynuacji idei Lidii Górskiej, miłośniczki historii, nauczyciela- bibliotekarza, społecznika lokalnego, pomysłodawcy i założyciela Muzeum Szkolnego
im. Józefa Wyrobka przy I Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy,
tragicznie zmarłej 19.12.2014r. Została wpisana do Rejestru Sądowego 02.03.2016r ale dopiero w chwili obecnej jesteśmy gotowi do rozpoczęcia prężnej działalności.
Naszymi głównymi celami są również:
  • promocja dziedzictwa kulturowego jako czynnika rozwoju lokalnego i elementu edukacji międzykulturowej
  • podtrzymywanie tradycji narodowej i kulturowej
  • działania na rzecz edukacji historycznej i kulturalnej jako narzędzia rozwoju, kreatywności, terapii, znoszenia barier społecznych i zapobiegania wykluczeniu społecznemu
  • działania na rzecz ochrony minionego czasu i historii naszej małej ojczyzny ze szczególnym naciskiem na zaangażowanie w te działania i edukację w tym kierunku młodego pokolenia oraz całej społeczności lokalnej bez granic wiekowych i barier
w myśl realizacji powyższych celów i chęci działania zapraszamy do udziału w organizowanym przez nas
I DĘBICKIM KONKURSIE HISTORYCZNO- DZIENNIKARSKO- REPORTERSKIM
I PLASTYCZNYM
pod hasłem:
Zbiorowy Katalog Przeszłości Regionu i Miasta Dębica”
Zachowajmy wspomnienia o Naszej Małej Ojczyznie”

pod patronatem
Obserwatora Lokalnego”

Konkurs skierowany jest do uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych oraz ich opiekunów. Zachęcamy do koordynacji konkursu na ternie placówki nauczycieli- bibliotekarzy. Każdy koordynator oraz opiekun uczestników otrzyma specjalny dyplom fundacji z podziękowaniem za zaangażowanie i współpracę. Każda szkoła biorąca udział w konkursie otrzyma pamiątkowe podziękowanie.
Głównym celem konkursu jest zachowanie dla przyszłych pokoleń skatalogowanych wspomnień oraz zachęcenie i wdrożenie dzieci i młodzieży szkolnej do zbiorowych i indywidualnych poszukiwań informacji na temat przeszłości Naszej Małej Ojczyzny, uwieczniania ich różnymi sposobami i tworzenia tym samym Zbiorowego Katalogu Przeszłości Regionu i Miasta Dębicy. W realizacji zadań konkursowych każdy może się wykazać i znaleźć dla siebie odpowiedni, dostosowany do możliwości sposób a tym samym dowartościować w grupie.
Konkurs odbywa się w trzech kategoriach wiekowych:
1. Klasy I-IV Szkoły Podstawowe
2. Klasy V-VIII Szkoły Podstawowe
3.Klasy Szkół Średnich
Konkurs odbywa się w dwóch kategoriach tematycznych:
1.Historyczno- Dziennikarsko-Reporterska
2.Plastyczna
Kategoria Historyczno- Dziennikarsko-Reporterska jest zbiorowa/ klasy, grupy, koła zainteresowań, itp.
Prace w w/w kategorii powinny zawierać do wyboru:
  • zdjęcia, wywiady, reportaże, fotoreportaże dotyczące wybranego wiekowego obiektu znajdującego się na terenie regionu i miasta Dębica. Obiekt może być również prywatny.
  • Zdjęcia, wywiady, reportaże i fotoreportaże dotyczące wybranej osobliwości przyrodniczej
znajdującej się na terenie regionu i miasta Dębica.
  • Zdjęcia, wywiady, reportaże, fotoreportaże dotyczące twarzy seniorów którzy z nami są i tych, którzy od nas odeszli ale są/ byli związani z regionem i miastem Dębica.

Całość materiałów musi być zebrana w album o formacie A3 i posiadać dołączoną do niego wersję elektroniczną. Albumy muszą mieć okładki odzwierciedlające ich zawartość. Okładki będą ocenione osobno pod względem pomysłowości i ciekawej inwencji twórczej.
Do prac muszą być dołączone zgody: bohaterów lub ich rodzin( jeżeli nieżyjący), właścicieli materiałów, autorów wywiadów, właścicieli zdjęć i pamiątek na publikację w innych źródłach wszystkich zawartych w albumie materiałów i ich wykorzystanie w celach edukacyjnych przez
Fundację im. Lidii Górskiej „ Eldge Retrospection”.

Wszystkie prace przechodzą na własność w/w Fundacji
Kategoria Plastyczna jest indywidualna
Prace w tej kategorii muszą dotyczyć hasła konkursowego i być wykonane dowolną trwałą techniką
płaską ( nie może być użyta np. plastelina itp.) na formacie A3

Wszystkie prace przechodzą na własność w/w Fundacji

  1. Termin nadsyłania prac: 19.12 2017r
  2. Adres nadsyłania prac: Fundacja Im. Lidii Górskiej „Eldge Retrospection”, ul. J. III Sobieskiego 4/18, 39-200 Dębica
  3. Telefon kontaktowy: 578802362
  4. O miejscu i terminie Uroczystej Gali Pokonkursowej zostaną zawiadomieni Dyrektorzy
szkół i Opiekunowie Uczestników konkursu.



SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU W KONKURSIE!
Prosimy o poważne podejście do tematu z szacunku do tych którzy odchodzą/odeszli oraz do miejsc, które na naszych oczach giną/zginęły bezpowrotnie, bo tylko w naszych, dzieci i młodzieży wspomnieniach uwiecznionych na różne sposoby pozostaną z nami i potomnymi na zawsze.

FUNDACJA
IM. LIDII GÓRSKIEJ
„Eldge Retrospection”
Irena Górska-Szreder
prezes fundacji

































wtorek, 30 czerwca 2015

FUNDACJA IM. LIDII GÓRSKIEJ „ELDGE RETROSPECTION” powołana do życia.






Dnia 19.06.2015 r. minęło pół roku od tragicznej śmierci mojej siostry Lidii Górskiej, oddanej sercem środowisku lokalnemu a zwłaszcza ratowaniu pamięci po tych, którzy odeszli oraz śladów przeszłości przede wszystkim związanej z historią szkoły w której od wielu lat pracowała, ale nie tylko, bo bliskie jej było również wszystko co dotyczyło szkolnictwa na terenie miasta i dawnej Galicji i życia codziennego jej mieszkańców.
Tego dnia został przeze mnie podpisany notarialny Akt Fundacyjny, który ostatecznie przypieczętował powołanie do życia zapowiadanej wcześniej Fundacji im. Lidii Górskiej „ELDGE RETROSPECTION”.
Głównym zadaniem fundacji będzie Energiczne Lokalne Działanie Gwarantowane Efektem
(tak wytłumaczyłam skrót ELDGE, będący nickiem mojej siostry i myślę, że to tłumaczenie w pełni odzwierciedla jej osobę i charakter) w kierunku retrospekcji oraz ochrony minionego czasu i historii Małej Ojczyzny a głównym celem: ochrona dorobku oraz popularyzacja i kontynuacja idei Lidii Górskiej  miłośniczki historii, nauczyciela – bibliotekarza, społecznika lokalnego, pomysłodawcy i założyciela Muzeum Szkolnego im. Józefa Wyrobka przy I Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy.
Po zarejestrowaniu fundacji w KRS, kiedy otrzyma tym samym moc prawną, w pierwszej kolejności mam nadzieję zostaną przekazane na jej konto wszelkie, ewentualne środki związane z odszkodowaniem czy zadośćuczynieniem pozyskane od sprawcy jej śmierci i jego ubezpieczycieli, ale trudno przewidzieć, jak zakończy się sprawa, która ciągle jest w toku, można tylko czekać na sprawiedliwe orzeczenie Sądu.
 Fundacja nie będzie związana z działalnością gospodarczą a jej działanie będzie typowo społeczne.
Tak się złożyło, że w tych dniach przypadły również obchody 115 lecia I LO im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy i 15 lecia Muzeum Szkolnego, którego Lidia Górska była pomysłodawczynią, założycielką i kustoszem. Jej pragnieniem było, aby w tę rocznicę muzeum otrzymało imię Józefa Wyrobka, profesora pracującego w latach 1903-1923 w  jej ukochanej szkole, której sama była absolwentką. Mentor mojej siostry , podobnie jak ona, poświęcił całe życie pracy z młodzieżą, szkolnictwu i historii oraz zbieraniu materiałów , śladów przeszłości Polski, zwłaszcza Małej Ojczyzny. Zebrał i opublikował „Materiały do dziejów miasta Dębicy” będące zbiorem najważniejszych dokumentów a ona po latach  jako pierwsza w Dębicy zajęła się ich opracowywaniem i dzięki niej zaistniały na nowo. Uważam, że była Józefem Wyrobkiem czasów współczesnych i dlatego jego postać była jej tak bliska.
Niestety nie doczekała uroczystej chwili nadania imienia profesora, stworzonego przez nią muzeum.
Dnia 15.06.2015 r. na zaproszenie dyrektora I LO w Dębicy, pana Ryszarda Pękalę miałam zaszczyt reprezentować ją podczas uroczystości temu poświęconej i odsłonić tablicę upamiętniającą ten fakt, za co bardzo dziękuję i nie ukrywam, że była to dla mnie bardzo trudna i wzruszająca chwila. Uczestniczyłam przecież w powstawaniu tego muzeum, byłam powiernicą mojej siostry i konsultantką jej pomysłów i planów, jestem również  absolwentką tej szkoły, a jako rekonstruktor historyczny miniony czas i jego ślady nie jest mi obojętny.
Siostra bardzo chciała, aby na piętnastolecie istnienia Muzeum Szkolnego ukazały się opracowywane przez nią książki: „Atramentowe Retrospekcje – przewodnik po muzeum szkolnym” oraz „Józef Wyrobek – pierwszy dębicki kronikarz” z serii „Twarze dębickiego Jagiełły”, niestety sama nie zdążyła zrealizować swojego pragnienia. Jak pisałam wcześniej moim obowiązkiem jest kontynuacja jej dzieła, ale
dopiero po kilku miesiącach od jej śmierci mogłam sięgnąć po jej zapiski a do dzisiaj ze względów emocjonalnych, nie otworzyłam jej pendrive'ów i komputera, ale też pochłonęły mnie inne sprawy, choćby związane z jej mieszkaniem i jego likwidacją, co było bardzo ciężkie dla całej rodziny.
Dr Arkadiusz Więch, z którym siostra wcześniej współpracowała a  który został przeze mnie poproszony o współautorstwo z Lidią Górską w/w pozycji a tym samym fachowe zebranie powierzonych mu materiałów i kontynuację w/w serii w jej imieniu, również przez minione miesiące był zapracowany. Przesunęliśmy więc wydanie książek o których mowa co najmniej na jesień/zimę. Książki więc zostaną wspólnymi siłami opracowane i wydane, ale już nigdy nie będą takie jak sobie zaplanowała i założyła ich autorka,  bo jak powiedział dyrektor I LO w Dębicy, pan Ryszard Pękala : „wprawdzie nie ma ludzi niezastąpionych, ale są tacy, których bardzo trudno zastąpić, do nich należy Lidia Górska”.

                                                                                     Irena Górska- Szreder

czwartek, 19 marca 2015

Ile potrzeba czasu i siły...





Ile potrzeba czasu i siły
żeby spakować ludzkie życie?
Tak bez reszty? Do końca? Na zawsze?

W lodówce obiad na trzy dni
W ulubionym kubku stygnie kawa
 A na kuchence w dzbanku  jej  spory zapas…

Na łóżku ciągle ciepła pościel
wygnieciona poduszka i jasiek
porzucona psia zabawka, piłeczka, kostka…

W książce, przy łóżku zakładka
Tyle jeszcze stron nie przeczytanych
Tyle książek, wierszy i artykułów w kolejce…

Buty z protektorami, żeby nie było ślisko
I eleganckie, czyściutkie  do wyjścia
Kapcie porzucone w pośpiechu, zagniecione na pięcie…

Tysiąc korali, zapinek i ozdób
Apaszek, pledów, szali, szaliczków
Sweterków i płaszczy tych przejściowych i na zimę...

Pamiątka Pierwszej Komunii, Jej portrecik
Zdjęcia swoje i bliskich, najbliższych
Prezenty, prezenciki, obrazki, figurki, bibeloty...

Zbiór starych książek i mebli
Na biurku starty ołówek i gumka
W kalendarzu do przodu zaznaczone powroty i wyjścia...

Nie posłuchane płyty, nie obejrzane filmy
Nie doścignięte marzenia i myśli
Nie zmówione litanie, pacierze, modlitwy za dusze zmarłych...

Ile minut, godzin, miesięcy i lat
potrzeba na spakowanie wspomnień?
Jak ogromny bagaż może pomieścić moje serce, póki żywe?

Ile potrzeba czasu i siły
 żeby spakować ludzkie życie?
Gdzie wysłać paczki i walizki? Pod jaki? Pod czyj adres?

Ile potrzeba siły, żeby wyjść
I na zawsze zatrzasnąć drzwi
Pozostawiając ogołocone ściany, skąpane w słońcu?

                                        Irena Górska- Szreder
                                        ( 90 dni po śmierci Siostry)

środa, 11 marca 2015

Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go...




"Los Cię w drogę pchnął
I ukradkiem drwiąc się śmiał,
Bo nadzieję dając Ci,
Fałszywy klejnot dał. 


A Ty idąc w świat
Patrzysz w klejnot ten co dnia
Chociaż rozpacz już od lat
Wyziera z jego dna ( co dnia )


Na rozstaju dróg
Gdzie przydrożny Chrystus stał
Zapytałeś dokąd iść
Frasobliwą minę miał 


Przystanąłeś więc
Z płaczem brzóz sprzymierzyć się
I uronić pierwszy raz
W czerwone wino łzę (w wino łzę)


Szczęśliwej drogi już czas
Mapę życia w sercu masz
Jesteś jak młody ptak
Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go, bo twój głos...

 
Idziesz wiecznie sam
I już nic nie zmieni się
Poza tym, że raz jest za
Raz przed tobą twój cień 


Los cię w drogę pchnął
I ukradkiem drwiąc się śmiał
Bo nadzieję dając Ci
Fałszywy klejnot dał (tak chciał)


Szczęśliwej drogi już czas
Mapę życia w sercu masz
Jesteś jak młody ptak
Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go 

 Idziesz sam, wiecznie sam
 

Szczęśliwej drogi już czas
Mapę życia w sercu masz
Jesteś jak młody ptak
Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go, bo twój głos..."

czwartek, 19 lutego 2015

ADOPCJA KONIECZNA...






Z coraz większym trudem

Wspinam się po raz kolejny

Po stromych schodach nadziei, że- JESTEŚ…



Moje stopy stają się ciężkie

A żelazne, niemrawe serce

Pożera rdza smutku i lęku, że- CIĘ NIE MA…



Staję przed niemymi drzwiami

I w przepastnym zamku tęsknoty

przekręcam klucz niemożliwości, że- JESTEŚ…



Wchodzę na kamiennych nogach

Do wszechogarniającej pustki

Gdzie umierające zapachy wołają , że- CIĘ NIE MA…



Osierocone galerie nagich ścian

Echem odbijają moje kroki

Głośne przełykanie rur tylko mami, że- JESTEŚ…



Sztywnymi palcami dłoni

Dotykam, głaszcząc każdą rzecz

Dreszcz ich lodowatości  krzyczy, że- CIĘ NIE MA…



Adoptuję każdy Ciebie skrawek

A moja obolała dusza zostaje

Rodziną zastępczą, świadectwem, że- JESTEŚ…



                                              Irena Górska- Szreder
                                             ( 60 dni po odejściu Siostry)

niedziela, 15 lutego 2015

Każdy swoją gwiazdę ma..



Gwiazdy...odległe punkciki świetlne, migoczące tajemniczo w bezchmurną noc...patrząc na nie, wydaje się,  jakby ci  którzy odeszli  z ziemskiej codzienności  małymi latarenkami dawali bliskim znak, że są tam gdzieś w nieskończoności wszechświata i czekają na nas, oświetlając drogę...Nie do uwierzenia?
 Zabiegani nie zawsze zwracamy uwagę na ten cud, nie zatrzymujemy się w zachwycie choćby na chwilę, nie szukamy znanych konstelacji..., coraz mniej też miejsc, gdzie możemy je dostrzec w całej okazałości, bo panoszący się, wszędobylski  smog- wytwór ludzki nie pozwala nam na to.
  Rozwija się  astroturystyka, dzięki której możemy jeszcze odwiedzić miejsca nad którymi rozścielony jest najczarniejszy a dzięki temu najbardziej rozgwieżdżony nieboskłon...
Tam pod kierunkiem  kompetentnych gospodarzy, często przy użyciu profesjonalnego sprzętu  dane nam jest zachwycić się tym, co jeszcze set lat temu, kiedy nasi przodkowie żyli zgodnie z rytmem  przyrody i naturą było oczywistym widokiem...widokiem GWIAZD...Nie do uwierzenia, a jednak!
 
 

Za krokiem krok
Taka trasa okno - drzwi
Wciąż z kąta w kąt
Taki sposób na złą myśl
Nie pierwszy raz
Kiedy sen przypomniał cię
Nie pierwszy raz
Kiedy strach obudził mnie

Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem

Pamiętam, że
Świecił księżyc rudych traw
Mówiłaś: "Wiesz,
Każdy swoją gwiazdę ma"



Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem

W białe kwiaty wtulam twarz
Gra muzyka z tamtych lat
I znów słyszę głos
Siedem mostów siedem bram
Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie...


 Znów płynie list
Gdy spotka ciebie
Czy choć najmniejszy dasz mi znak?
Tyle gwiezdnych lat
I taka wielka mgła
I codziennie ciebie brak

Siedem mostów siedem bram
Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie
Będzie tak 

       Natalia Kukulska "Dłoń"